78th Avenue

78th Avenue
Single van: Earth & Fire
Van het album: Gate to Infinity
B-kant(en)	Dizzy raptures
Uitgebracht	november 1977
Genre	disco, popmuziek, funk
Duur	3:01
Label	Polydor
Schrijver(s)	Chris Koerts, Gerard Koerts, Theo Hurts, Hans Ziech
Producent(en)	Jaap Eggermont
Earth & Fire
What difference does it make   78th Avenue   Weekend
(en) MusicBrainz-pagina
Portaal    Muziek

78th Avenue is een single van de Nederlandse band Earth & Fire uit 1977.

De bandleden hebben zeer lang aan het nummer gesleuteld. Het heeft bijna een jaar geduurd voordat het in de oefenruimte zijn uiteindelijke vorm kreeg.^[1] Oorspronkelijk was de titel Don't let me down.

De muziek is geschreven door Chris Koerts, Gerard Koerts en Theo Hurts met een tekst van Hans Ziech. De producer was Jaap Eggermont. Het is opgenomen in de Frans Peters Studio's in Hilversum.

Het lied wordt gespeeld in de maatsoort 7/8. Evenals de vorige single What difference does it make is de muziekstijl disco en funk. Het is een compositie met veel muzikale ideeën. Er zijn akkoordwisselingen en er zijn geluiden te horen van verkeer en een tram. De tekst gaat over hoop en verlangen en de vraag of een partner weer zal terugkeren zodat het geluk van weleer opnieuw beleefd kan worden.

Het nummer werd uiteindelijk uitgebracht in november 1977. Het staat ook op het album Gate to Infinity en was bedoeld om dit album te promoten. Op 29 november werd het uitgeroepen tot Troetelschijf van de Nationale Hitparade.^[2]

Er zijn twee tv-opnames van het nummer gemaakt: In Toppop op 3 december 1977 en in Sonja's goed nieuws show op 30 december.

Het verwachte succes bleef uit. In de Nationale Hitparade bereikte het nummer de 14e plaats. In de Nederlandse Top 40 de 18e plaats. In België bereikte het de 27e plaats.^[3][4]

• Nationale Hitparade - Binnenkomst 24 december 1977 - Hoogste plaats: 14 (4 weken)
• Nederlandse Top 40 - Binnenkomst 10 december 1977 - Hoogste plaats: 18 (6 weken)

• zang: Jerney Kaagman
• gitaar: Chris Koerts
• basgitaar: Theo Hurts
• toetsen: Gerard Koerts
• slagwerk: Ton van der Kleij