3e Regiment Huzaren

Het 3e Regiment der huzaren, afgekort 3e RH, is een eenheid van het Franse leger. Het is opgericht in het Ancien Régime. De naam bij aanvang was het Regiment huzaren van Esterhazy. Het is een cavalerie-eenheid die quasi onafgebroken bestaan heeft, met uitzondering van de enkele jaren dat het regiment afgeschaft was. Zo vocht het regiment in talrijke oorlogen van Frankrijk, zoals de Eerste Coalitieoorlog, de Napoleontische Oorlogen, de Frans-Duitse Oorlog, de Eerste Wereldoorlog en de Algerijnse onafhankelijheidsoorlog. Paarden maakten plaats voor motorfietsen sinds de jaren 1920.

Het regiment werd afgeschaft door Nazi-Duitsland in 1942 om in 1945 heropgericht te worden. Na de Tweede Wereldoorlog werd het regiment een tankregiment. In de periode 1962-1963 bestond het regiment evenmin, na het Franse debacle in de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog.

Sinds 1990 maakt het 3e Regiment der huzaren deel uit van de Frans-Duitse Brigade, een interlandelijk leger van Frankrijk en Duitsland. Het beschikt over AMX 10RC verkenningsvoertuigen, gepantserde Véhicules de l’Avant Blindé, licht gepantserde Véhicules Blindés Légers, alsook antitankraketten van het type MILAN.

Het devies is Il en vaut plus d’un, dat betekent: Hij is meer waard dan één (man).

• 10 februari 1764. Oprichting van het Regiment huzaren van Esterhazy door Valentin graaf van Esterhàzy (1740-1805), een Hongaarse edelman. Esterhazy bezat persoonlijk dit regiment, dat in dienst stond van de koning van Frankrijk. Esterhazy vormde zijn regiment uit bestaande huzaren alsook met vrijwilligers uit Elzas en het Heilige Roomse Rijk. De standplaats was Phalsbourg.
• 1 januari 1791. Het revolutionair bewind schaft de adellijke legereenheden en hun namen af. Zo gaf het aan het regiment het nummer 3 in de plaats. De naam werd 3e Regiment der huzaren.
• 1814. Napoleon Bonaparte wijzigt de naam in Huzaren van de Dauphin.
• 1815. Koning Lodewijk XVIII herschikt en hernoemt het regiment in het kader van de Restauratiepolitiek.^[1] De naam werd Huzaren van de Moezel.
• 1825. Koning Karel X hernam de revolutionaire naam 3e Regiment der huzaren.
• 1919. De standplaats wordt Straatsburg.
• 1939. Tijdens de mobilisatie onder de Derde Republiek werd het regiment opgesplitst in zes verkennersgroepen: de 15e, de 16e, de 32e, de 46e, de 62e en de 94e verkennersgroep. Dit stopt met de Wapenstilstand van 22 juni 1940.
• 1940. Het Vichy regime verzamelde het 3e Regiment der huzaren als zodanig onder deze naam.
• 1942. Na de verovering van Vichy-Frankrijk door Nazi-Duitsland hield het regiment op te bestaan.
• 1943. Enkele eskadrons van het voormalige 3e Regiment der huzaren vochten samen met de Weerstand in Zuid-Frankrijk.
• 1 januari 1945. De Vierde Republiek besliste tot de oprichting van het 3e Regiment der huzaren, en dit met standplaats in Nancy.
• 1962. Ontbinding in Lunéville door de Vijfde Republiek.
• 1963. Het 24e Regiment van Spahis, een Marokkaanse cavalerie-eenheid werd ontbonden. In de plaats kwam het 3e Regiment der huzaren terug. De standplaats werd gekozen in Pforzheim.
• 1996. De standplaats werd Immendingen aan de oevers van de Donau in Baden-Württemberg.
• 2011. De standplaats is voortaan Metz, meer bepaald de kazerne Séré-de-Rivières, een kazerne die de Duitse keizer nog had laten bouwen na zijn overwinning in Sedan in 1870.

Op het conto van het regiment staan meerdere bekende veldslagen zoals de Slag bij Jemappes (1792) in de Oostenrijkse Nederlanden, de Slag bij Valmy (1792) in de Eerste Coalitieoorlog, de Napoleontische veldslagen van Jena (1806), Friedland (1807) en Montereau (1814). Van 1808 tot 1812 vochten deze huzaren in de Spaanse Onafhankelijksoorlog tegen de Spanjaarden.

Tijdens het Tweede Keizerrijk vocht het 3e Regiment der huzaren in Frans-Algerije (1861-1865). Bij de nakende val van het keizerrijk, tijdens de Frans-Duitse Oorlog, verdedigde het regiment het fort van Bitche in het Moezeldepartement tegen de oprukkende Duitsers (1870). Na de capitulatie en de Vrede van Frankfurt (1871) vocht het regiment aan de zijde van de regering Dufaure tegen de opstandelingen verschanst in de Commune van Parijs (1871). Ze vochten opnieuw in Algerije in de jaren 1875-1876.^[2]

In de Eerste Wereldoorlog vocht het 3e Regiment der huzaren in de Eerste Slag om Ieper (1914), de Eerste Slag bij de Marne (1914) en de Tweede Slag bij de Marne (1918), ook genoemd de Slag bij Reims.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, onder het Vichy regime, vochten de huzaren niet.

Tijdens de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog vocht het 3e Regiment der huzaren jarenlang tegen de opstandelingen (1958-1962). Bij terugkeer in Lunéville werd het regiment onmiddellijk ontbonden (1962); het debacle in Algerije moest vergeten worden. In 1963 kwamen de huzaren evenwel terug onder dezelfde naam.