1000-daagse Oorlog

Het zinken van de Lautaro (20 januari 1902, Panama Stad)
Soldaten van de conservatieven tijdens de 1000-daagse Oorlog
Tekenen van het verdrag van Wisconsin

De 1000-daagse Oorlog (Spaans: Guerra de los Mil Días, 1899–1902) was een Colombiaanse burgeroorlog tussen conservatieven en liberalen.

De spanningen tussen beide partijen bestonden al tientallen jaren. In 1899 begonnen de liberalen een opstand tegen de conservatieve regering, die zich aanvankelijk concentreerde in de regio van Antioquia en zich later uitbreidde naar andere delen van Colombia, waaronder Panama, dat toen deel uitmaakte van Colombia. Het eerste grote treffen vond plaats op 24 juli 1899 en resulteerde in een zware nederlaag voor de slecht georganiseerde liberalen tegen het beter getrainde conservatieve leger. Amerikaanse, Britse en Franse consuls bemiddelden om de verzorging van de gewonden te waarborgen. Naar schatting vielen er ongeveer 100.000 doden.

Na deze nederlaag gingen de liberalen over op een guerrillaoorlog, die vooral in Panama en andere grensgebieden werd uitgevochten. Op 21 november 1902 werd aan boord van het Amerikaanse slagschip Wisconsin een vredesverdrag getekend, waarbij de liberalen hun gewapend verzet staakten.