Élisabeth Tible
| Élisabeth Tible | ||
|---|---|---|
| Élizabeth Tible | ||
 | ||
| Algemene informatie | ||
| Geboortenaam | Élisabeth Estrieux | |
| Geboortedatum | 8 maart 1757 | |
| Geboorteplaats | Lyon | |
| Overlijdensdatum | 13 februari 1785 | |
| Overlijdensplaats | Parijs | |
| Werk | ||
| Beroep | ballonvaarder, operazanger | |
| Kunst | ||
| Muziekinstrument | stem | |
| Persoonlijk | ||
| Talen | Frans | |
_-_signature_1772.svg.png) | ||
| De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. | ||
Élisabeth Tible of Thible (geboren als Isabeau Estrieux, Lyon, 8 maart 1757 – Parijs, 13 februari 1785) was de eerste vrouwelijke ballonvaarder. Ze maakte op 4 juni 1784 een ballonvaart in Lyon in La Gustave. Ze verbrak daarbij het hoogterecord en het duurrecord voor een ballonvaart.
Levensloop
Haar vader was een handelaar in gereedschappen. Ze huwde nog voor haar vijftiende verjaardag met Claude Tible, een fabrikant van zijden kousen die dubbel zo oud was als zij. Het echtpaar ging al snel uit elkaar en zij ging daarna door het leven als vrije vrouw, wat in die tijd in een kwaad daglicht werd gezien. Élisabeth Tible was van eenvoudige komaf maar kon schrijven en was bekend met de opera.
Ballonvaart met La Gustave
La Gustave was gebouwd in opdracht van graaf Jean Espérance Blandine de Laurencin naar plannen die de graaf in samenspraak met de gebroeders Montgolfier had getekend. De ballon van genoemd naar koning Gustaaf III van Zweden die op bezoek was in Lyon. De luchtballon was steviger dan Le Flesselles die op 19 januari 1784 een eerste, mislukte vaart had gemaakt in Lyon. De ballon steeg op met aan boord de kunstenaar Fleurant, die de ballon had beschilderd, en Élisabeth Tible, aan wie de graaf zijn plaats had afgestaan. Voor deze tweede vaart had zich een grote menigte verzameld op de Plaine des Brotteaux. Tible had zich uitgedost in een lang wit kleed om zo de godin Minerva uit te beelden. Bij het opstijgen zong ze een aria uit de opera La Belle Arsène. Al snel brak een plank onder de voeten van Tible. Ze moest zich daarom met een hand aan de rand van de ballon vasthouden maar ze bleef enthousiast zwaaien naar het volk beneden. De ballon steeg naar een hoogte van 1.500 meter en vloog over de Rhône en de Saône. Na een vaart van 45 minuten waarbij zes kilometer werd afgelegd kwam de ballon hard neer in een veld. De passagiers raakten bedolven onder de ballon maar konden zich bevrijden. Tible had bij de landing haar enkel verzwikt.
De ballonvaarders werden in triomf naar het Grand Théâtre gevoerd. Die avond was ze uitgenodigd voor een receptie op het aartsbisschoppelijk paleis in aanwezigheid van de Zweedse koning en de notabelen van de stad. Tible voelde zich behandeld als curiosum en revolteerde toen Franz Anton Mesmer probeerde haar enkel door magnetisme te genezen. Enkele dagen later was ze aanwezig in het Grand Théâtre voor een voorstelling van La Belle Arsène maar tot haar teleurstelling had het publiek zijn aandacht voor haar exploot al verloren.
Later leven
Op 30 juni reisde Tible in het gezelschap van Fleurant naar Parijs in de hoop opnieuw te kunnen plaatsnemen in een luchtballon. Ze werd echter niet gekozen voor de ballonvaart op 11 juli, die eindigde in een fiasco. Voor haar ballonvaart in Lyon ontving ze een medaille van de Académie de Paris.
Tible verdween daarna in de anonimiteit. Ze overleed op 27-jarige leeftijd in de Rue Saint-Honoré in Parijs, waar ze een kamer had betrokken.[1]
- ↑ (fr) Laplace, Marie-Hélène, PERSONNAGE/Élisabeth Tible, une Lyonnaise en montgolfière. Archives Lyon (6 juni 2024). Geraadpleegd op 13 november 2025.