Édouard Crahay

Édouard Clément Crahay (Hasselt, 5 januari 1872 - Doornik, 26 mei 1945) was een Belgisch rechtsgeleerde en hoogleraar aan de Universiteit van Luik.

Édouard Crahay was een zoon van Louis Crahay, raadsheer in het Hof van Cassatie, en een kleinzoon van Edouard Berten, luitenant-generaal en minister van Oorlog. Hij trouwde in 1902 in Warcoing met Marie Peeters (1875-1914), dochter van Jules Peeters, advocaat en suikerindustrieel, en zus van Paul Peeters, jezuïet en bollandist, en kleindochter van Charles Peeters, medeoprichter van de suikerfabriek van Warcoing. Ze kregen drie zoons en drie dochters, met afstammelingen tot heden.

Na zijn humaniorastudies aan het Collège Saint-Servais in Luik studeerde hij rechten aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij promoveerde tot doctor in de rechten in 1893 en begon zijn stage aan de balie van Brussel. Tegelijkertijd schreef hij zich in aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte, waar hij les kreeg van Simon Deploige en Désiré-Joseph Mercier. Nauwelijks afgestudeerd in de Thomistische wijsbegeerte (1895), werd hij uitgenodigd om aan de Luikse universiteit te doceren. Hij doceerde er aanvankelijk sociologie, vergelijkend staatsrecht, administratief recht en economische geschiedenis, maar kreeg andere vakken toevertrouwd doorheen de jaren. Hij verving Oscar Orban als hoogleraar administratief recht. In 1902 werd hij tot buitengewoon hoogleraar benoemd, in 1907 bevorderd tot gewoon hoogleraar. In 1928 ging hij met emeritaat.

In Leuven was hij penningmeester van de Vereniging van oud-studenten van de rechtenfaculteit van de Universiteit Leuven en redactiesecretaris van het Revue catholique de droit.

• Sentiers vicinaux. Échalliers et tourniquets, Brussel, Larcier, 1894.
• La réglementation du travail en Suisse. La protection des ouvrières dans le canton de Zurich, Leuven, Polleunis et Ceuterick, 1895.
• La politique de Saint Thomas d'Aquin, Leuven, Institut supérieur de philosophie, 1896.
• L'extension de la loi sur les unions professionnelles, Leuven, Institut supérieur de philosophie, 1898.
• Des associations de communes et de provinces pour l'exploitation des chemins de fer vicinaux, Leuven, Institut supérieur de philosophie, 1899.
• Changement de mon patronymique. Rectification des actes de l'état-civil, Leuven, Institut supérieur de philosophie, 1899.
• La dotation du comte de Flandre, Leuven, Bureaux de la Revue sociale catholique, 1901.
• Les legs aux oeuvres de charité et le prétendu monopole de la bienfaisance publique, Leuven, Institut supérieur de philosophie, 1905.
• Le remariage d'époux divorcés, Leuven, Institut supérieur de philosophie, 1906.
• La couleur du papier des affiches, Leuven, Institut supérieur de philosophie, 1909.

• (fr) Crahay, Edouard, UCLouvain - UCL Archives

• Liber memorialis. L'Université de Liège de 1867 à 1935, Luik, Rectorat de l'Université, 1936.
• 'In memoriam', in Revue philosophique de Louvain, 67-68, 1940, 337.
• Liber memorialis. L'Université de Liège de 1936 à 1966, Luik, Rectorat de l'Université, 1967.
• Françoise MULLER en Jean-Pierre NANDRIN, 'Regard sur la société élitaire belge du dix-neuvième siècle. L'autobiographie du conseiller de cassation Louis Crahay, 1834-1904', in Bulletin de la Commission royale d'Histoire 179, 2013, 157-295.